De Hulk kiest positie boven Schateiland (foto's Danny Verbaan)

Voor een paar uur had de Pier in Scheveningen er een nieuwe attractie bij:

een helikopter haalde donderdag vanaf een uur of half twaalf vijftig grote zakken weg, met daarin de geblakerde restanten van de bovenste verdieping van Schateiland. Daar brak enkele maanden geleden een brand uit die in eerste instantie verontrustend groot en fel oogde, maar waarvan de gevolgen uiteindelijk reuze meevielen.
De complete etage is inmiddels gesloopt. De overblijfselen gingen via de lucht naar een schip dat vriendelijk dansend op de golven bij het wandelhoofd voor anker was gegaan.

De geblakerde overblijfselen verdwijnen naar het schip dat vlak bij de Pier ligt.

Zo op het eerste gezicht leek het om een klusje van niks te gaan. Met een ruime bocht koos de piloot van de wentelwiekende krachtpatser met de naam ‘Hulk’ steeds positie, voordat hij quasi-achteloos en op precies het goede punt afdaalde naar de gemankeerde zijarm van de Pier.

Enkele mannen met bouwhelmen bevestigden geroutineerd de loodzware balen aan een kabel en hup, daar vertrok die weer tot kort voor 1 uur ‘s middags. Dat moment vloog de Hulk rechtdoor, richting boulevard.
Het handjevol belangstellenden op het bovenste wandeldek zag verbaasd hoe de heli zich opmaakte voor de landing en langzaam maar zeker achter de appartementenflats verdween. [Lees verder...]

De parkeerdienst van de gemeente Den Haag is top! Na deze woorden zijn er ongetwijfeld lezers die tot de conclusie komen dat hier sprake is van het eerste slachtoffer van een zonnesteek.

Om 9.52 uur is al 4,40 euro uitgegeven.

Zij kunnen gerust zijn, dat is niet zo. De loftuiting is gebaseerd op een fijne ervaring, vanmorgen op Plein 1813. Dat zit zo. Op het kaartje dat na betaling van 2,20 euro tevoorschijn kwam, stond 9.49 uur.

9.49 uur? Ja, het staat er echt. 9.49 uur. Dat was niet de eindtijd – dus de tijd waar voor was betaald – , maar de tijd van dat ogenblik.

Verdikkeme! Daar sta je dan.

[Lees verder...]

Het is gelukt, de medaille is binnen!

Je hebt kinderen die bij de start van een hardloopevenement als een raket wegschieten, dat racetempo moeiteloos volhouden en daarom even later met dezelfde onbesuisdheid weer de finish passeren. Bij de vijfjarige Sophie is dat anders. Ze is deze zondagochtend duidelijk onder de indruk van het enorme spektakel op het Malieveld waar de CPC mee gepaard gaat. Aarzelend over wat haar te wachten staat, doet ze, met haar handje in die van haar vader, in een soort huppeldrafje mee aan de ‘Ernst & Bobbieloop’ van een kilometer.

Haar hele klas van de Scheveningse basisschool Het Volle Leven heeft zich ingeschreven, maar in de enorme stoet van duizenden kinderen en hun vaders en moeders zijn geen vriendjes of vriendinnetjes te zien. Dat is niet erg. Zou ze het halen? Vorig jaar liep ze met haar moeder. Eind vorige week merkte zij achteloos op dat Sophie het toen halverwege het parcours voor gezien hield en een stuk moest worden gedragen. Hm. Geen aanlokkelijk vooruitzicht voor haar vader die dit keer als begeleider meeholt en al van zichzelf te veel kilo’s aan overgewicht met zich meetorst.

[Lees verder...]

Smeltende sneeuw kan zorgen voor loodzware ijspegels aan de dakrand

Het waterige, maar aangename zonnetje dat het toch al zo mooie winterse landschap nóg sprookjesachtiger maakt, blijkt onvermoede schaduwzijden te hebben. De eerste heeft alles te maken met de dakgoot. Die is volledig gevuld met een dik pak sneeuw. Vanuit het zolderraam is het een mooi gezicht. Het oogt zó puur en ongerept, dat je het niet in je hoofd haalt om het aan te raken.

Vanaf de straat bekeken wordt duidelijk dat dit fraais iets met zich meebrengt waar we beduidend minder enthousiast over zijn: niet álle sneeuw is opgewassen tegen de invloed van de zon, gaat in de loop van de dag smelten, maar kan door de volledig gevulde goot nauwelijks een kant op. Bij de aansluiting met de regenpijp zit kennelijk een piepklein openingetje dat alsnog een uitweg biedt, waardoor het water langs die pijp sijpelt. Sommige druppels vriezen vast, andere weten wél de aarde te bereiken. Op de stoep zorgt het voor een miniatuur-ijsbaan die qua gladheid bepaald niet onderdoet voor de 400-meter-baan van De Uithof.

[Lees verder...]

Een solo van Johan Frauenfelder bij boekhandel Paagman

Dat was lachen, zondagmiddag bij boekhandel Paagman aan de Frederik Hendriklaan in Den Haag. Op het podium waar inmiddels al zoveel artiesten en schrijvers hebben gestaan (en gezeten), was het dit keer de beurt aan De Règâhs. Het is een Haags trio dat flamenco-muziek maakt, waarbij in het op-en-top-Haags wordt gezongen.

Dat is leuk – en dat vinden veel meer mensen, want het niemandsland tussen het restaurant en de winkelgedeelten met de boeken, cd’s, kantoorartikelen en Fatboy-zitzakken was afgeladen. ,,Voor ons is het wennen dat er zoveel mensen komen,’’ zei voorman Johan Frauenfelder over het applaus dat bij herhaling klonk.
Het leek verdorie wel alsof de Earring er stond, zo enthousiast reageerde iedereen. [Lees verder...]

De Sint nadert, Maxima roept naar een van haar dochters die al vlakbij hem staat.

De grote vraag was natuurlijk: zouden prins Willem-Alexander en prinses Máxima opnieuw met de drie kids naar Scheveningen komen voor de intocht van de Sint? Vorig jaar stonden ze zo maar ineens tussen het publiek, dus eigenlijk was de kans daarom groot dat ze dit keer voor een andere plek, met een andere Sinterklaas zouden kiezen; er was zaterdag keuze genoeg.

Maar verdraaid, iets na half elf – de Goedheiligman was nog buitengaats – reden de auto’s met de bekende AA-nummerplaten [Lees verder...]

Ongegeneerd elkaars geslachtsdelen bekijken is weer eens wat anders om de zaterdag mee door te komen. ,,Hmm, eens zien.. Hé, wat hebben we daar? Nou, nou.’’ Zo ongeveer zal het er aan toegaan. Het zal spannend zijn, met misschien wel verrassende ontdekkingen, want de intieme ontdekkingstocht geschiedt niet zozeer met de eigen partner, maar eigenlijk vooral met wildvreemden.

Volgende week zaterdag staat het te gebeuren – in Den Haag, vlakbij de binnenstad. Niet in een broeierige club voor erotisch vertier, maar in een gelegenheid waar, over het algemeen, heel ongedwongen wordt gekletst, gedronken en gedanst.

Al om 11 uur ’s ochtends – een tijdstip waarop de meeste mensen hun boodschappen doen – gaat het beginnen en worden de deelnemers geacht om letterlijk met de billen bloot te gaan. [Lees verder...]