We waren onze tijd ver vooruit. In 1992 verscheen de eerste Vrekkenkrant, waarin we (Rob van Eeden en ik) opriepen minder te consumeren, meer van het leven te genieten en… te sparen. Jammer dat men dit toen niet massaal is gaan doen. Dan was het misschien nog goed gekomen en zaten we nu niet midden in een economische crisis. Toch was er grote belangstelling van de media en ons abonnementenbestand groeide snel tot boven de 5.000. We gaven lezingen en cursussen en schreven in tien jaar tijd 5 boeken over het onderwerp. Van Hoe word ik een echte vrek? werden 40.000 ex. verkocht, heel veel voor Nederland. Ook werden onze boeken vertaald in het Duits, Slowaaks en Koreaans.

Kort geleden zat ik weer eens te bladeren in die oude Vrekkenkranten, die wij niet alleen vulden met teksten en tips, maar waar ook bekende Nederlanders zoals Maarten ’t Hart (een zuinigerd bij uitstek) en Professor Jan Pen aan meewerkten. En een substantieel deel van de krant werd gevuld met reacties en tips van abonnees.

Achterkant van de allereerste Vrekkenkrant, 21-4-1992

[Lees verder...]

Tijdens een wandeling met mijn echtgenoot of in m’n eentje krijg ik vaak de (bijna) onbedwingbare lust zomaar ergens iets uit te rukken of op te rapen. Dat oprapen is nog vrij onschuldig, want dan gaat om een leeg blikje of een sigarettendoosje dat de straat, een park of een stoep ontsiert. Aan die behoefte kan ik gewoon toegeven zonder dat iemand de politie of Parnassia gaat bellen, al kijkt men mij soms wel wat bevreemd aan.

Met dat uitrukken is het ernstiger. Daar gaat het uiteindelijk om het bezit van een ander dat mij ergert en tot daden verleid. Gelukkig heb ik ook oog voor een prachtige bloem, een vrolijke struik of bijzondere compositie van kleuren in een privé tuin of plantenbak, maar juist daar zie ik dan onkruid pontificaal de boel verpesten. Het liefst zou ik dan rats, rats, rats alles even onderhanden nemen en weer mooi maken. Dat is het vooral: de behoefte om iets mooier te maken dan het was.

Het is waarschijnlijk iets erfelijks, met een vader die van beroep bloemist/hovenier was. Die deed niets anders. Plantjes [Lees verder...]