Een trancereis bij Namasté Café: reizen naar een vorig leven…

Namaste1

Foto: Liselore Raan

Op de zondag voor Kerstmis 2015, bezocht ik het Namasté Café in Den Haag. Normaal gesproken ben ik op zondagochtend het huis echt niet uit te krijgen, maar dit had een bijzondere reden. Ik mocht namelijk deelnemen aan een trancereis. “Ja hoor, een wát…?”, hoor ik je denken. Een trancereis is een reis naar een van je andere levens. Ik ben van mezelf zeker niet een van die spirituele types, maar na mijn laatste bezoek aan Namasté Café was ik toch wel erg benieuwd hoe zoiets in zijn werk gaat. Ik sprak toen langere tijd met eigenaresse Ira. Zij vertelde me dat er vaak workshops, cursussen en yoga gegeven worden op spiritueel gebied. Ook de trancereizen zijn onderdeel van het programma. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! En na een tijdje nodigde zij me uit om op 20 december te komen. Peter den Haring kwam op deze mooie zondag zijn kennis delen met Den Haag.

Ruimdenkenamaste2nd publiek
Als ik het café’tje aan het Prins Hendrikstraat binnenloop, voelt het al zeer bekend. Ik ben hier maar een keer eerder geweest, maar de gekleurde stofjes en kussentjes, de rust en de geur van thee en koffie stellen mij meteen op mijn gemak. Ik maak een praatje met Ira, die net een week terug is van haar reis door India. Hier helpt zij een aantal kinderen in een weeshuis en doet ze inkopen voor haar winkeltje, dat één is met het café. Ze heeft het erg naar haar zin gehad en veel ontdekt; goed om te horen! Het café ziet er weer schitterend uit met de nieuwe collectie. Hier en daar hebben de andere deelnemers aan de trancereis zich al genesteld op de kussens en aan tafel met een heerlijke kop cappuccino. Ik ben benieuwd wat hen hier brengt, dus ga ik aan tafel zitten bij drie van hen. Alle drie doen zij dit ook voor het eerst. Ik ben dus niet de enige. We zijn allemaal erg benieuwd hoe het zal zijn. Wat ik meteen merk, is dat iedereen erg openstaat voor nieuwe ideeën; een ruimdenkend publiek.

Schermafbeelding 2015-12-23 om 11.35.15

Foto: Peter den Haring

De slappe lach
Na een tijdje komt Peter den Haring binnen; een man met een witte baard en een knalgele jas. Dit moet wel wat worden! Hij neemt ons mee naar achteren, in de lichte ruimte achter het café. Stoelen staan klaar in een grote kring, en met ons groepje van zo’n 10 personen nemen we plaats. Peter begint van alles te vertellen over de manier waarop hij werkt. Het is een man van grootse gebaren en uitgesproken taal. Ik raak helemaal in de slappe lach van hem; wat een goede ontspanningsoefening!

Andere levens?
Een trancereis is een oefening die je kunt doen om in contact te komen met een van je andere levens, vertelt hij. Ik heb nooit zo zeer stilgestaan bij mijn andere levens, en weet ook niet of ik ze wel heb..maar goed, waarom niet? Het is de bedoeling dat we ons concentreren op positieve momenten in dat leven, waarin we ons talent kunnen ontdekken. Met dat talent kunnen we ook in dit leven iets doen. Een mooie gedachtegang, vind ik dat.

Concentratie
Dan begint het. Peter neemt ons mee op onze trancereis naar een vorig leven. Op onze stoel sluiten we onze ogen en concentreren we ons op onszelf. Nog steeds heb ik moeite om niet in de lach te schieten. Of dit komt door de zenuwen of door de grappige woorden van Peter, ik weet het niet. Na een tijdje lukt het mij om rustig te worden en volg ik de aanwijzingen op. We laten oude ballast los en nemen nieuwe energie op. Daarna worden we ‘één met onze ziel’, om alle levens die daaraan verbonden zijn te kunnen bereiken. Tijdens de sessie gaan we naar een ander leven, waarin we iemand anders zijn dan in dit leven. Het is best inspannend, deze oefening. Ik begin me anders te voelen en vergeet dat ik op de stoel in die lichte kamer zit.

Schermafbeelding 2015-12-23 om 11.26.35

De reis begint
Nu moeten we in gedachten op reis. “je weet vanzelf waar je naartoe moet”, zegt Peter. Ik verwacht eigenlijk niets, maar besluit mijn gedachten toch maar te volgen. Ik kom in gedachten terecht in een klein dorpje in de wouden van een warm gebied. Ik kijk omlaag en zie kleine vieze voetjes…oeps! Ik val op mijn kinderbibs. Ik kruip weer omhoog. Zie ik dit echt, of bedenk ik het zelf? Het voelt als een droom. Ik loop langs een rijtje kleine huisjes die gebouwd zijn op zandgrond, en loop daarna een zonnig bos vol hoge bomen in. “Wat kun je hier goed?”, vraagt Peter. Plotseling zie ik mezelf door de bomen zwaaien. Ik kan boven de bomen uitkijken en voel me vrij als een vogel. Ik doe mezelf stiekem wel een beetje denken aan Mogwgli uit Jungle Book… Zo gaat de reis nog een klein tijdje door. Ik heb geen besef van tijd. Langzaam komen we weer terug in het hier en nu. Ik doe mijn ogen open en het lijkt wel uren geleden dat ik hier was. Het is vreemd om de mensen om je heen weer te zien en het is alsof er niets is gebeurd.

“Jij hoeft nooit bang te zijn”
Een voor een gaat Peter ons langs om te bespreken wat we hebben meegemaakt en wat dit betekent. Ik hoor de gekste dingen. De boodschap naar mij toe was vrij simpel: ik bezit absolute creatieve vrijheid! . “Jij hoeft nooit bang te zijn”, vertelt Peter mij. Dat klopt, ik ben niet bang aangelegd en altijd op zoek naar iets nieuws. Ik houd van avontuur en creativiteit. “Wel is het nog de vraag waar je uiteindelijk naartoe moet…” zegt Peter. Ik ben een ramp in keuzes maken, inderdaad. Iets totaal nieuws heb ik dus niet over mezelf geleerd, maar toch is het interessant om zo dicht bij jezelf te komen op zo’n manier.

Probeer het ook!
Na de sessie klets ik nog wat na met de deelnemers. Er waren positieve reacties; iedereen heeft iets over zichzelf ontdekt. Ook Peter spreek ik nog even. Hij licht voor mij nog eens een tipje van de sluier op uit zijn veelbewogen leven. Hij heeft al erg veel gezien en gedaan! Voor iedereen die zoiets zou willen proberen, maar geen idee heeft hoe, waar en met wie, zeg ik: gewoon doen! Je hebt niet te verliezen, en je bent een van de velen die dit voor het eerst doen. Wie weet ontdek jij hetgeen wat jij op dit moment nodig hebt. Bij Namasté Café kun je een keer langsgaan om een kopje koffie te drinken en met Ira te praten over wat er op het programma staat… Namasté!

namaste4

Foto: Liselore Raan

629 getoond, 500 bekeken

One thought on “Een trancereis bij Namasté Café: reizen naar een vorig leven…

  1. Ik heb ook eens een trancereis meegemaakt op het Eigentijds Festival, maar ik zag en hoorde helemaal niets. Ik was gewoon toeschouwer van de bijeenkomst. Ik vond het jammer, maar vroeg me af of ik geblokkeerd ben en niet open kan staan hiervoor, hoewel ik het echt probeerde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *