Prachtige HARDLOOPSTER gezocht

Ik geloof opnieuw in de liefde! Niet omdat ik een paar weken terug met mijn lief, na een gezellige avond bij De Parodie, knus gearmd over de Segbroeklaan/ Houtrustbrug naar huis liep. Nee. Omdat, terwijl we wachtten op groen licht om over te steken, ik een romantisch briefje zag op het stoplicht: “Prachtige HARDLOOPSTER gezocht.”

“Dinsdag 10 augustus rond 20.00 uur, regen, op dit kruispunt. Prachtige hardloopster ontmoet Jeroen op fiets.” Het briefje trok mijn aandacht. Dit keer eens géén oproep om, vanwege een weggelopen hond Bello, kat Garfield of parkiet Bob, ALSJEBLIEFT in onze schuur te kijken! Ik las verder, terwijl het licht op groen ging. “Jeroen op fiets: [vergeet verder te praten]. Jeroen (thuis): denkt veel aan prachtige hardloopster.” De beste man had zelfs speciaal jeroenlooptinderegen@gmail.com geopend voor het contact met deze dame.

*zucht* zelfs een gmail-boxaangemaakt..

Nou weet ik natuurlijk niet of Jeroen-op-fiets een enge stalker is waar je hard voor weg wil lopen (die heb je ook), maar ik vond het RETE-ROMANTISCH. Hoe bijzonder is het, dat iemand na een gesprek van 5 seconden thuis tegen zichzelf zegt: “Eikel, waarom heb je haar niet meteen uitgevraagd? Hoe ga je dit nou weer oplossen, klootzak? Zo kom je natuurlijk nooit aan de vrouw!” (Ja ja, ik heb een groot inlevingsvermogen.)

Twee weken later was het briefje weg. Alleen de tape hing er nog. Sindsdien loop ik rond (niet erg hard) met de vraag hoe het met Jeroen-op-fiets en prachtige-HARDLOOPSTER is. Ik stel me zo voor dat ze nu samen trainen: hij op de fiets, zij er elegant hardlopend naast, rain or no rain. En dat ze trouwen op de Houtrustbrug.

Zal ik jeroenlooptinderegen@gmail.com mailen vanaf kirstenlasjebriefje@gmail.com om erachter te komen?

Zou het gelukt zijn?