Artikelen van Lois

Lois Vanuit mijn raam kijk ik uit over de Boekhorststraat, de Moksi. Het Blauwe licht van de Coconut schijnt binnen bij mij thuis. Hartje Den Haag dus. Mijn straatje, met de alles wat je nodig kan hebben. Een (turks) brood, handje vol schroefjes, mooi behang, bloemetje of rol plee papier....eigenlijk hoef ik de straat niet uit. Maar dat doe ik wel. Elke dag forens ik naar Amsterdam, waar ze denken dat Den Haag wel haast in het buitenland ligt. Elke avond weer blij dat als ik HS zie, en weer snel terug fiets naar mijn straatje.

Spui…moet dat nu echt?

1983 en 1987…. Dat is de vorige eeuw, maar toch nog niet zo lang geleden… zeker niet lang als het om gebouwen gaat. Die hebben tijd nodig om te rijpen. Als ze daar tenminste de kans voor krijgen in Den Haag…

Er gaan er dus weer eens twee plat…Lucent en Anton Philips… Geen beauties? Misschien, maar wel met een visie daar neer gezet.  En in elk geval niet gemaakt om een kleine 30 jaar later weer af te breken.

Wat is dat toch…dat ongeduld om te wachten tot iets waarde krijgt. Geen kans om klassiek te worden, geen kans om deel uit te maken van een tijdsperiode. Van een stijl, om charme te krijgen.
[Lees verder...]

Wat te doen als je niet kan slapen

Ik kan niet slapen…

Dan kijk ik gewoonlijk nog een aflevering van Dexter, of stomme filmpjes op YouTube, of lees alle kranten die zijn blijven liggen. Maar niet in de nacht van 2 op 3 maart. Dit is het uitgelezen moment om de stemwijzer te doen.

Sterker nog… ik had kunnen gaan stemmen… ‘t is dat ik al in mijn pyama ben, anders was ik nog snel even naar de Prinsegracht gelopen om te “Nachtstemmen“. [Lees verder...]

Cappuccino….

Ik heb geen koffie-zet-apparaat. Wel een “Melitta” filter om voor koffie eisende visite iets te kunnen brouwen. Dat schijnt overigens heel hip te zijn, maar dat wist ik dan weer niet. Die koffie smaakt prima, maar ik prefereer cappuccino, en die drink je toch echt buiten de deur.

Gelukkig gaat dat ook heel goed. Ik woon in het centrum, dus met de grote markt op 3 minuten lopen is een goed bakkie nooit ver weg. Maar…het is ingewikkeld, want ik ben wel een muts als het om goeie cappuccino gaat. Die komt niet uit een automaat. Kan me niet schelen of iemand daar chocolade poeder overheen gaat zitten frutsellen…ik hoef geen koekje, hip kopje of glaasje water (wel lekker maar geen noodzaak).

En wat is dan een goeie cappuccino? Dat weet ik al als het kopje op tafel voor me neer word gezet. [Lees verder...]

Kijk in uw wijk

Marktplaats… de plek waar ik meer uren doorbreng dan goed voor me is!

Uren kan ik zoeken naar vintage laarsjes, of theepotten met bloemen, of andere dingen die ik niet echt nodig heb… een zak vol kleine mannetjes die bij van die model-trein-stationnetjes horen, bijvoorbeeld.

Het allerleukst is dan die spullen ophalen. Soms moet ik er even voor in de trein zitten, soms hebben ze een valse hond, soms moet je verplicht thee drinken bij een omaatje en al haar plakboeken doorkijken… (maar dan gaat er wel mooi een jaren 60 lampje mee naar huis! Da’s best een uurtje van mijn tijd waard! Ik blij, oma blij, iedereen blij).

Maar nu heb ik iets nieuws ontdekt. Kijk in uw wijk… [Lees verder...]

xxx gelukkig nieuwjaaaar!!!

zie jij een draak?

"zie jij een draak?"

13 februari, het jaar van de draak is begonnen! Mooi jaar zal het worden volgens de Chinezen! En aangezien Little Chinatown om de hoek is wilde ik dat inluiden wel even zien. Hoop mensen kwamen daar op af zeg! Met flinke camera’s, en zeewier chips (gekocht bij de Chinese toko natuurlijk) met bijpassend blikje lychee drank. En…ook een veel geziene accessoire, een Chinees kindje…

Ongelofelijk….

Wat worden er een boel Chinese meisje geadopteerd! Hier en daar ook een jongetje, maar vooral veel guitige paardestaartjes, gestreepte majootjes en mutsen met “Hello Kitty”  er op. En natuurlijk een zakje zeewier sjips in de koddige knuisjes. En dan heel hard schreeuwen, in onvervalst Haags: ik hep het kouhoud!!!!

Een Chinees meisje, gedragen in de nek natuurlijk, wordt vaak getorst door een grijzende meneer, lopend naast een tevreden mevrouw, die een hippe wandelwagen voor zich uit duwt…in die wandelwagen liggen de boodschappen…en daarmee rijdt zij dan aanhoudend tegen mijn kuiten aan, zodat ik na een kwartiertje ook wel genoeg dansende, naar sla happende, draken gezien had.
[Lees verder...]

Startuh!

…En gij zult bloggen!!!

Dus dat doen we dan. Over Den Haag, over al het leuks wat hier gebeurt. Over de opduikende pollers (jaaa, een nieuw woord geleerd), over verdachte buren, over nieuws en cultuur en alles wat we mee maken…als het maar over Den Haag gaat!

Nou…Daar gaan we dan!

;-)

Lois