Artikelen van Reinier Hamel

Reinier Hamel Een van de belangrijkste dingen in het leven is nieuwsgierigheid, wat vind ik achter die horizon, en daar achter, en daar weer achter? Kort daarop volgt zelfspot, geen sterker mens dan hij of zij vol zelfspot. Als laatste is daar humor, slim of plat, schuin of grof. Aan die drie waarden meet ik het leven, de stad en de mensen om me heen. En sinds kort schrijf ik er hier wat over op.

V.I.P. deck

Toen ik nog een klein jongetje was lag er in de Amsterdamse haven een enorm groot Amerikaans marineschip. Het publiek mocht op zaterdag komen kijken met welk een materieel we wel niet werden beschermd tegen toen nog DE RUSSEN. Honderden kinderen stonden aan de hand van hun ouders te kwetteren in een lange gedisciplineerde rij op de gladde keitjes van de kade… maar ik niet.
Ik liep aan de hand van een verre neef, die marconist was op dit schip, langs de rij naar de ingang van de boot. Op het moment dat wij langskwamen verstomde het geluid in de rij, en keek men vol ontzag naar mijn boomlange strak geüniformeerde Amerikaanse marine-neef en vol haat en jaloezie naar het kleine ventje dat ik was met zijn spierwitte marinepet oh zo schattig op mijn hoofd.

Dat was de eerste keer dat ik de honingzoete smaak proefde van het geprivileerd-zijn. Een andere herinnering is van veel later. Door mijn werk geniet ik het privilege als V.I.P. aanwezig te mogen zijn bij de Haagse Koninginnenach. Dat betekent onder meer dat je gebruik mag maken van de ‘V.I.P. goot’ vooraan het hoofdpodium, tussen de bands en het publiek. [Lees verder...]

Rauwe Vis?

Volgens mij is het nog niet heel erg lang geleden dat het grootste gedeelte van Den Haag heel gek opkeek bij het idee om rauwe vis te eten. Dat was weggelegd voor de wat avontuurlijker ingestelde Hagenaar met bovendien een vette portemonnaie. Die happy few deed dat in Kiraku, de eerste echte sushibar aan de Toussainkade gevolgd door Suzuran naast de Bijenkorf en Genki-Tei op de Groenmarkt. Steeds meer tentjes doken er op, rauwe vis eten werd steeds gewoner maar was nog steeds wel exclusief.

Ik moet even niet hebben opgelet want ineens is de situatie volledig veranderd. Taferelen die je normaal verwacht bij Van der Valk of AC Restaurants op een zaterdag spelen zich nu af in nieuwe uit de grond gestampte vreetschuren waar men volledig los gaat aan… rauwe vis! Wat is er gebeurd dat plotseling busladingen zich overgeven aan deze Japanse lekkernij? Hele volksstammen zitten onder koddige rode lampionnetjes hudje mudje op elkaar geplakt aan de kleefrijst met vis. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? [Lees verder...]