Haagse Wijnen en Spijzen: voor de 10e keer feest
Het was weer op dezelfde mooie locatie: Een verdieping in de Javastraat met een beetje de allure van vroeger door het mooie stucplafond en het lichte moderne met de prachtige tafel.
En het was weer sfeervol: Vanaf de trap met vetpotjes die de weg naar boven begeleidden en de voorkamer die als ontmoetingsruimte in kerstsfeer diende. Als ik het goed zag, waren er meer mensen dan de vorige keer.
We beleefden voor de 10e keer alweer de Haagse Wijnen en Spijzen; ook deze keer weer voortreffelijk georganiseerd door ons eigen DenHaagDirect en met als zeer voortreffelijk gastheer Martin Eekelaar.
Het was vooral een sociale aangelegenheid. De witte wijn waar wij mee ontvangen werden, -later vernamen we dat het een aperitief wijn was, een Franse zuidelijke parel, die niet voor niets Perle du Sud heette-, maakte de tongen los. Het virtuele geprojecteerde haardvuur leek zelf de de menselijke warmte te veroorzaken, al werd het soms op de ruggen van passanten geprojecteerd.

Wicked Wines, aan één van de mooiste pleinen van Den Haag, het 
Woensdag 15 december 17.00 u. Ik haast me door de avondspits naar de plek van bestemming. Javastraat, maar waar precies? Het is donker en glad en ik ben moe, erg moe. Toch verheug ik me op de bekende wijnproeverij. Ik herinner me de vorige avonden die ik zeer gezellig vond. Hoe moe ook, ik wil er graag bij zijn. Eindelijk doemt links van mij de lichtreclame op van Porte Reffe. Mijn focal point. Hier moet ik zijn. Ik zie dat er een parkeerplek is, maar hoe kom ik erin terwijl het verkeer achter mij nu al aangeeft dat ik vooral op moet schieten. Nerveus rij ik door en geef ruim van te voren aan dat ik wil parkeren. Helaas. Ingetogen en keurig Den Haag laat heel duidelijk blijken wat zij van mijn parkeergedrag vinden, dat ik toch heel duidelijk en keurig aangeef. Ik rij achteruit en zie de auto’s aan mijn linkerkant voorbij schieten. Als blikken konden doden. Even zit ik verdwaasd achter het stuur. Durf ik het portier te openen, terwijl het verkeer langs mij heen dendert in een snelheid die ik niet durf op te schrijven?
Heeft
Met de zomer in ons hoofd leek de uitnodiging voor de vierde 

