Ons Indisch Den Haag

Hagenaars en Hagenezen die historische Indische plekjes en verhalen in Den Haag op de kaart willen zetten, kunnen dat vanaf vandaag doen in het nieuwe project Sporen van Smaragd. Het Haags Historisch Museum en de dienst Monumentenzorg hebben de handen ineen geslagen om Indisch erfgoed in Den Haag te inventariseren.

Insulindes roepende stem/ Lloyd kantoor, Korte Vijverberg 5

Insulindes roepende stem/ Lloyd kantoor, Korte Vijverberg 5

Bescherming van het Indische karakter van Den Haag lijkt de drijvende kracht te zijn achter Sporen van Smaragd. De Haagse wethouder Baldewsingh lanceerde het project: “Het zou mij een lief ding waard zijn, als we zulke bijzondere Indische plekken en evenementen kunnen bewaren.” Ook Elise Mutter van het Haags Historisch Museum vertelt: “Als er nu sloop- of nieuwbouwprojecten zijn, kunnen we helemaal niet checken of een pand Indische, historische waarde heeft. Dat is echt zonde.”

De twee organisaties roepen het publiek op om verhalen en foto’s van Indische plekken in Den Haag online te delen. Mensen kunnen foto’s van bijvoorbeeld Indische wijken of gebouwen uploaden naar Flickr (#sporenvansmaragd) en verhalen en ‘weetjes’ delen op NING. De periode waarin de onderzoekers zelf actief speuren naar sporen, is de periode van 1853 (omdat vanaf dat jaar de Kamer van Koophandelarchieven toegankelijk zijn) tot 1945 (het jaar waarin Indonesië zich onafhankelijk verklaarde). Juist deze periode omvat veel onbeschermde bouwwerken en potentiële ‘jonge’ monumenten.

Wat er precies gaat gebeuren na de inventarisatie is nog niet duidelijk. Toch wilden het stadsmuseum en Monumentenzorg daar niet op wachten, vertelt Elise Mutter van het museum: “De eerste Indische generatie verdwijnt langzaam maar zeker. Als we hun verhalen en plekjes willen inventariseren, moeten we snel zijn. Wachten op de definitieve uitwerking duurt te lang.” Wat in elk geval gaat gebeuren is, in aanvulling op de expo ‘Mijn Den Haag’, een expo ‘Mijn Indisch Den Haag’ in het Haags Historisch Museum.

Toen een van de onderzoeksters de voorgeschiedenis van de Pasar Malam Besar/ Tong-Tong Fair opsomde, ontstond enige hilariteit in de zaal. “De Pasar begon in de Haagse Dierentuin, die nu afgebroken is. Daarna verhuisde het naar de Houtrusthallen, die ook afgebroken is. Nu staat ze op het Malieveld,” waarop enkele aanwezigen aanvulden: “dat binnenkort verkocht wordt.” Als je het zo bekijkt, is het inderdaad geen gek idee om het Indische erfgoed in Den Haag snel in kaart te brengen.

4 thoughts on “Ons Indisch Den Haag

  1. Beste Kirsten,

    Mijn eindexamen werk heb ik nog in huis. De fictieve opdrachtgever was het festival INDO (In Nederland Door Omstandigheden). Dit fictieve festival gaf onder andere een platform aan beeldend kunstenaars met een Indische achtergrond. Grafische uitingen door mij vormgegeven voor INDO waren een boekje, een tijdschrift genaamd ‘Pedis‘, affiches en postzegels. De interviews heb ik uiteindelijk niet verwerkt maar staan wel op audio tape.

    Een hartelijke groet terug,

    Alain

  2. Beste Kirsten,

    Als student grafische en typografische vormgeving, van Indische afkomst, deed ik in 1995 eindexamen aan de Koninkijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. Als eindexamen onderwerp had ik gekozen voor Indische Identiteit van de 3e generatie.

    Voor research heb verschillende indo’s geïnterviewd, waaronder Astrid Seriese. Zij bracht mij in contact met Edy Seriese, directeur van het IWI (Indisch Wetenschappelijk Instituut), te Den Haag. Dat jaar moest het IWI het pand aan de Prins Mauritslaan 36 verlaten.

    Van uit dit pand had Tjalie Robinson (pseudoniem voor Jan Boon) onder andere de Pasar Malam Besar en het Indische maandblad Tong-Tong (later Moesson) opgericht. Dat jaar vroeg Edy mij of ik een gedenksteen voor Tjalie wilde ontwerpen voor de voorgevel van de Prins Mauritslaan 36.

    Toevallig, bleek later, was ik op dezelfde dag geboren als Tjalie: 10 januari.
    De opdracht was al heel speciaal voor een Indische kunstacademie student.
    Maar dit maakte het extra speciaal.

    De steen hangt nog steeds aan de gevel.
    Het IWI heeft een nieuw onderkomen.

    Met vriendelijke groet,

    Alain Soetermans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *