Symfonie nr. 4

Het Residentie Orkest

Symfonie nr. 4

“Weten jullie zeker dat je bij het juiste concert bent? Jullie zien er zo rockconcert-achtig uit.” De componist van vanavond had vast niet gek opgekeken, iemand die zijn carrière als ambtenaar begon, daarna leraar aan het conservatorium werd en ondertussen stukken componeerde zou hebben begrepen dat de mens veranderlijk is en had ons zo doorgelaten. De medewerker van het Zuiderparktheater daarentegen spotte ons, porde zijn collega en twijfelde of hij het hardop zou zeggen maar nu stelde hij schaterend van de lach zijn vraag. Tattoos en klassiek gaan kennelijk niet samen.

Zaterdagavond speelde het Residentie Orkest Symfonie nr 4 van Tsjaikovski in het Zuiderparktheater. Dat bracht niet alleen veel mensen op de been ook de vogels floten heel enthousiast mee waardoor er nieuwe composities ontstonden. Tijdens het eerste stuk uit Hänsel und Gretel van Engelbert Humperdinck lieten ze zich volop horen. De dirigent Nicholas Collon prees de vogels voor hun inbreng en kon goed begrijpen dat ze er zich mee bemoeiden, je hebt niet elke dag een orkest in je huis.
Collon kan naast dirigeren ook goed vertellen. Hij neemt het publiek mee in de tijd waarin Tsjaikovski deze symfonie componeerde. Tsjaikovski was op dat moment behoorlijk depressief en wilde eigenlijk een eind aan zijn leven maken. In plaats daarvan koos hij ervoor zich onder te dompelen in de muziek en deze symfonie te schrijven die destijds niet bijster goed werd ontvangen maar nu zijn meest uitgevoerde symfonie is. Het bleek ook de symfonie waar Tsjaikovski achteraf het meest trots op was. De vier delen sluiten aan bij thema’s die speelden in zijn leven zoals het lot, zijn kindertijd, onbezorgdheid en Rusland. Het eerste deel vormt de sleutel tot de hele compositie, in Tsjaikovksi’s woorden: “De kracht van het lot is te sterk voor het individu om te weerstaan.” Het tweede deel bevat herinneringen aan zijn kindertijd die bitterzoete emoties oproepen, gevoelens van intimiteit en tegelijkertijd onoverbrugbare afstand. In het derde deel laat hij zijn verbeelding de vrije loop en in de finale laat hij de eerste drie delen samenkomen. “Het individu voelt de isolatie in een menigte, maar kan tegelijkertijd voldoening vinden door de massa om hem heen.”
Wat Nicholas Collon vrij vertaalt naar: “Wanneer je het geluk niet in jezelf kunt vinden zoek het dan in de anderen.” Volgens hem een behoorlijk pessimistisch zelfbeeld maar wel één dat helpend kan zijn. Hij besluit zijn verhaal: “Vanavond zoeken wij ook het geluk in de mensen die hier zijn.”
De aansluitende drie kwartier voelen magisch aan door de schitterende uitvoering van het orkest en de omgeving die het geheel omlijst met bomen die donker afsteken tegen de invallende schemering, kwetterende vogels in de lucht en de geluiden van het park.
Het Residentie Orkest is terug in Het Zuiderparktheater en kondigt aan volgend jaar weer een openluchtconcert te geven.
Met een vers gezette vogeltattoo hopen wij dan natuurlijk vrije doorgang te hebben.

zwaluw 2

434 getoond, 85 bekeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *