Zweven – een gedicht van Cor van Welbergen

Strand

Foto: Richard Mulder

Als ik er voor mocht kiezen,
kies ik toch om te blijven zweven
In verliefdheid mijn hart gegeven
met het risico om het te verliezen

Zat ik daar nog maar op die roze wolk
Verheven boven het aardse gedoe
Zweef ik langzaam naar jou toe
Onwetend van jouw verborgen dolk

Een vlieger die speelt met de wind
verbonden met een dunne draad
plots losgerukt uit de handen van een kind

Verloren ligt de illusie gebroken op straat
Mooie beloften maakten de ziende blind
De horende doof voor goede raad

258 getoond, 15 bekeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *