50 jaar World Forum: Tienerjongetje schoot uniek beeld van laatste concert Frank Sinatra

Foto: World Forum

Op 14 maart 2019 bestaat World Forum The Hague vijftig jaar, een belangrijke gebeurtenis om uitvoerig bij stil te staan.
Speciaal voor dit jubileum is er een website ontwikkeld. Wekelijks komen er op deze website nieuwe verhalen over legendarische optredens, anekdotes van achter de schermen, mooie herinneringen van medewerkers, van buurtbewoners, bekendheden en van uzelf!

Vandaag aan het woord: William Rutten

In 1991 kwam misschien wel de beste en meest legendarische zanger ooit “Frank Sinatra” naar Nederland voor wat toen al bekend stond als zijn laatste concert in Nederland. Ik wilde dat heel graag fotograferen maar ik werkte voor Hitkrant dus de kans was wel zeer klein dat ik daar zou worden toegelaten. Ik trok de stoute schoenen toch aan om het te proberen en via Veronica Magazine kreeg ik toch de kans om binnen te komen in het congresgebouw in Den Haag. Daar aangekomen kregen we te horen dat het fotograferen vanaf de zijkant van het podium halverwege de zaal was veranderd in op het balkon helemaal achterin de zaal, sta je daar met je 300mm lensje…. Ook mochten we pas de laatste nummers fotograferen van de show. Wat wel leuk was, we kregen gewoon een kaart om op het balkon de show te bekijken en aangezien die kaarten honderden guldens kostten was dat natuurlijk fantastisch om de legende eens aan het werk te zien. Frank was niet meer zo goed als ie ooit was natuurlijk maar ik moet zeggen dat ik echt heb zitten genieten, die kon ik weer van mijn lijstje afstrepen.
Op een gegeven moment mochten we onze spullen uit de gang halen om te fotograferen en samen met een collega ging ik helemaal links staan daar bovenin de zaal. Ik keek door mijn lens en had gewoon hele kleine poppetjes in mijn vizier, daar kon ik echt helemaal niks mee.

De security die ons had neergezet was weg van de plek waar ze ons in de gaten stonden te houden en ik zei tegen die collega “kun jij wat met deze foto’s?”. We kwamen eigenlijk tot de conclusie dat we hier helemaal niks mee konden en ik zei “als we nou eens heel hard naar beneden rennen, een paar keer klikken en dan de zaal uitrennen, dan hebben we in ieder geval wat bruikbaars”. En wat ik in een opwelling zei leek ineens het beste idee van de avond, ik keek nog even naast ons en er was geen security te bekennen. Ook in de zaal zag ik helemaal niemand staan op dat moment. Ik zei “zullen we het doen” terwijl Frank met het laatste nummer bezig was, en als 2 tienerjongetjes renden we de trappen af naar de linkerzijkant van het podium waar Frank nog net een stukje aan het zingen was.

We schoten een aantal beeldjes en ik zag mijn collega al wegsprinten de deur door. Maar net toen ik ook wilde weg gaan kreeg hij ineens een prachtige grote bos bloemen en voor ik het eigenlijk door had stond ik gewoon weer met mijn camera in mijn hand. Frank maakte een mooie buiging, dankte het publiek en zag mij ineens staan, hij mompelde wat en wees naar mij en ik zag 2 enorme kleerkasten mijn kant op sprinten. Ik stond werkelijk versteend en er gingen allerlei gedachtes door mijn hoofd wat ze met mij gingen doen, voor wegrennen was het al te laat. De mannen voerden mij af de gang op met ieder een enorme stevige hand om mijn arm. Ik wilde nog mijn rolletje eruit halen maar in die tijd was dat nog met de hand terugspoelen in je camera dus dat kon ik wel vergeten. Hardhandig duwde ze mij door de hal en bij de uitgang van het congresgebouw kreeg ik een stevige duw in mijn rug de straat op. “Get the fuck out of here” kreeg ik te horen en dat was het, verder helemaal niks!

Ik was zo perplex dat ik nog zeker een minuut naar de weglopende mannen heb staan kijken voor mijn gevoel en toen realiseerde ik mij ineens dat ik heel hard naar mijn auto moest rennen met mijn unieke beelden. Sinatra liet zich al jaren niet meer van dichtbij fotograferen dus ik had echt uniek materiaal. Mijn agent wist dat ze goud in handen had en bood de foto’s exclusief aan, het Duitse Bild betaalde 5000 gulden voor 3 foto’s waarvan er eentje 2 pagina’s groot in het blad kwam te staan. Betalen deden ze wel maar de originele dia’s zijn 8 maanden zoek geweest en mijn agent heeft ze uiteindelijk pas na een jaar weer retour gekregen door allerlei claims neer te leggen bij ze. Dat digitaal is zo gek nog niet tegenwoordig! 🙂 Dit was 1 van die beelden van een voor mij unieke avond, het laatste concert dat Sinatra ooit heeft gegeven in Nederland.

Heeft u zelf een mooi verhaal over World Forum of beeldmateriaal dat we niet kunnen missen in ons jubileum? Zend uw verhaal dan nu in via deze website!

2527 getoond, 83 bekeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om Spam en automatische reacties te voorkomen aub onderstaande beantwoorden *