(Lekkere) borrel en (interessante) praat

Pulchri Studio, de Haagse vereniging van beeldende kunstenaars, mede opgericht door zee- en panoramaschilder Mesdag, is enerzijds heel eerbiedwaardig en anderzijds levendiger dan ooit. Er zijn niet alleen tentoonstellingen van beeldende kunst op hoog en soms internationaal niveau, maar  ook allerlei activiteiten omheen. Studieavonden, concerten, lezingen, discussieavonden en, als je lid bent, hetzij kunstenaars hetzij kunstlievend lid,  dan kun je ook ’s avonds heerlijk eten in de sociëteit. Tot 17.00 uur is het restauratieve deel van Pulchri Studio voor iedereen toegankelijk, na 17.00 uur is het voor leden.’s Zomers is het mijn favoriete plek om te lunchen in het beschutte binnenhof.

Eén van de tentoonstellingen die mij ongelooflijk fascineert, is de tentoonstelling van Jim de vulpentekenaar. Meestal zie je duidelijk herkenbare schilderijen, beelden of installaties; deze keer waren in houten lijsten, zo’n 70 kleine boekjes bevestigd, waarin je moest bladeren om er kennis van te nemen. Heldere tekeningen, heel raak, in één lijn getrokken, soms niet af, soms ingekleurd, maar altijd met die ene vloeiende met een vulpen getekende lijn. Als je alle boekjes hebt doorgenomen, heb je kennis genomen van 4615 tekeningen, die Jim maakte gedurende een periode van 30 jaar. Hij begon daarmee toen hij tekenles had bij zijn leermeester Kuipers op de Vrije Academie en in een file stond. Hij pakte toen zijn vulpen en en tekende de koppen van de medelijders van de fileproblematiek, die hij vanuit zijn raampje kon waarnemen. Sinds die tijd heeft hij dat volgehouden. Hij heeft altijd een boekje bij zich en een echte vulpen, waar je de dop nog van af moet schroeven en die je moet vullen. Vrijdag de 20ste was er een bijeenkomst georganiseerd met de veelbelovende titel “Borrel en praat”, een initiatief dat was gecombineerd met het happy hour. Centraal stond de tentoonstelling. Jim was er, de nieuwsgierigen verzamelden zich rondom zijn “katheder” (meer een tafeltje waar je een glas op kon zetten) en we luisteren naar de kostelijke anekdotes en discussieerden over het werk.

Jim Molenwijk werd geboren in Den Haag in 1948. Hij was makelaar in onroerend goed, maar heeft zijn bedrijf overgedaan, waar hij, vertelde hij, toch een beetje spijt van heeft. Hij begon te tekenen, zoals gezegd, toen hij in een file stond. Zelf zegt hij daarover: “Als mensen zien dat je ze tekent, gaan ze ervoor zitten of draaien ze zich juist weg. Die files boden de perfecte gelegenheid om in alle anonimiteit te schetsen”. Jim tekent overal en aangezien hij reislustig is, is het bladeren in zijn boekjes ook een wereldreis, waarbij geconstateerd moet worden, dat mensen overal mensen zijn die allemaal wel en niet op elkaar lijken. Wat mij als taalman ook fascineerde was de veelheid van geschreven tekst: notities, namen, telefoonnummers, constateringen, oneliners, diepe gedachten, badinerende simplificaties die her en der tussen de tekeningen waren genoteerd: razendsnelle notities bij razendsnelle tekeningen.

Als je aan Jim vraagt wat hij nu geleerd heeft in die dertig jaar tekenen, dan zegt hij, dat hij heeft leren kijken.Vanuit de observatie met de ogen komt hij snel tot een heel duidelijk herkenbaar portret of een schets, waarbij hij zich vooral geïnspireerd voelt door Peter van Straaten. “Jij neemt met je oren waar”, zei hij tegen mij, “als schrijver, althans wat je uitingen betreft. Ik neem waar met mijn ogen en gebruik de pen.”

Voor deze tentoonstelling maakte hij een groot doek van 8m2, dat bestaat uit een aantal vergrotingen van zijn tekeningen. Hij doet dit ook op verzoek als iemand het rake portret op het doek wil hebben. Maar hij tekent alles en schildert niets, ook niet op het doek. Weliswaar had hij schilderles, maar hij vond zijn “vorm” toch in de rake lijntekening. Jim verkoopt in principe niets. Ooit gaf hij in Hong Kong een tekening weg. Voor deze tentoonstelling biedt hij drie boekjes te koop aan, de rest houdt hij zelf. Tenzij iemand de totale collectie wil kopen.

De discussie was levendig, het glas wijn was excellent en we aten daarna de daghap in de sociëteit.

Volgende week vrijdag is er weer “borrel en praat”, zo rond een uur of 5  ’s middags, waarbij ik vermoed dat het er nog inhoudelijker aan zal toegaan, omdat dan gepraat wordt over het stilleven, dat centraal staat in de prachtige tentoonstelling, waarover ik eerder een blog schreef. De toegang is gratis. Het is een uitstekende gelegenheid om kennis te maken met de zeer hoge kwaliteit van Pulchri Studio.

Voor diegene die de tentoonstelling niet meer kan zien: je kunt gaan naar www.jimdevulpentekenaar.nl, maar met toestemming van deze buitengewoon originele Haagse kunstenaar (of moet ik tekenaar zeggen?) mag bij deze blog een boekje worden gereproduceerd, dat je letterlijk door kunt bladeren.

2 thoughts on “(Lekkere) borrel en (interessante) praat

  1. Hans,

    Op vakantie en even niks te doen, klopte ik mijn naam in en vond jouw artikelover mijn borrel en praat verhaal aangevuld met tekst uit ons gesprekje dat ik mij nog vaag kan herinneren, Eem complete verrassing voor me…

    Dank je wel, spreek me weer eens aan bij gelegenheid dan heffen we weer een glas

    Groet. ,

    JIM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om Spam en automatische reacties te voorkomen aub onderstaande beantwoorden *