‘The Life that he had lived’ – vrienden en kennissen over Joop Roelofs, geliefd Haags muziekicoon

Joop Roelofs bij ons evenement Coverclub de Uithof van enkele jaren geleden – Foto: Martin Reitsma

Q65-gitarist en mede-oprichter Joop Roelofs is dinsdag op 74-jarige leeftijd overleden. Hij overleed aan de gevolgen van slokdarmkanker. Zijn zoon Sargon maakte het nieuws dinsdagavond bekend waarbij hij schreef: Het was vandaag de zesde dag dat Joop lag te slapen. Elke dag deed hij dat steeds dieper. En uiteindelijk is hij dan ook weggegleden naar datgene wat niemand kent of weet.

Den Haag – Met het overlijden van Joop verliest de Haagse muziekscène opnieuw een icoon. Hij was geliefd bij velen. Voor de jongere lezers: Joop was mede-oprichter, met Frank Nuyens – van de populaire Haagse band Q65. Roelofs bedacht de naam, die vooral modern en kort moest zijn: een letter en een getal. Ze behoorden in de jaren zestig samen met onder meer The Golden Earring(s), The Motions, Tee Set, Shocking Blue, Group 1850 en de Cats tot de top van de Nederpop. Ook in onze hofstad kende hun populariteit geen grenzen.

Voor hun single The Life I live, liet de platenmaatschappij hen flink reclame maken. Zo reisden zij per rubberboot naar Londen, waar ze evenwel geen werkvergunning kregen en na enkele interviews terugkeerden.
De terugreis was eveneens zogenaamd per rubberboot, deze werd echter slechts vanaf enkele kilometers uit de Scheveningse kust gebruikt. Ruim 30.000 fans verwelkomden hen bij aankomst. Op YouTube zijn er nog filmbeelden van te zien. Peter Vink vertelde er onlangs nog over in mijn radioprogramma Nederbeat – The Beat Goes On.

Reacties van muziekproducer Hans van Hemert, Peter Vink en Beer Klaasse van Q65
Bekend muziekproducer Hans van Hemert vertelt over Joop het volgende: “Ik was in die tijd 22 jaar maar zag eruit als 13 en kwam repeteren met de Q65, nou ja repeteren? Luisteren naar wat ze allemaal op hun repertoire hadden. Tijdens onze eerste kennismaking én alsof ze het hadden ingestudeerd hoorde ik het volgende: ‘Wanneer komt Hans van Hemert?’. ‘Dat ben ik,’ vertelde ik hen. ‘Neehee, die ‘prodoesar”, en dat op zijn Haags. ‘Ja, dat ben ik ook.’ Onder aanvoering van Joop Roelofs speelden ze toen nog harder dan ze al gewend waren om te doen. Ik stond daar alleen bij die machtige speakers waar dat vette geluid van met name Joop op gitaar vandaan kwam. Ik was op slag verliefd op die kolossale sound die hij goed liet horen en waarbij de hele band het nummer “Cry in the night” aan mij voorschotelde. Als ik dan na zo’n sessie die oefenruimte verliet, ik meen dat het bij een rolschaatsbaan hoorde, was het altijd alsof een dot watten zich in mijn kop, in die tijd nog hoofd, genesteld had. De tegenstelling tussen die kolossale sound en die rustige vriendelijke uitstraling van Joop in de studio als we opnamen kon niet groter zijn.”

Ik vraag twee popmuzikanten die in de jaren zestig met Joop in de legendarische Haagse band Q65 zaten naar hun reactie op het overlijden van hem. Peter Vink was de bassist in de band en vertelt: “Joop kwam in mijn leven toen ik 15 jaar was. Hij was bijna 19, dus kun je je voorstellen dat ik als jonkie ineens in de harde wereld van de rock me moest gaan bewijzen. Joop heeft me altijd beschermd tergen de harde cynische humor van de anderen. Hij heeft bij de Q heel veel creatieve inbreng gehad. Zijn gitaarsound was onovertroffen en bracht soundmixers tot wanhoop. Kwam niet in de kleedkamer met stomme vragen na de show want dan fileerde Joop je deskundig. Ik ga Joop missen, het besef dat een unieke generatie langzaam uitsterft. Rust zacht Joopie.”

Drummer Beer Klaasse volgde in 1969 Jay Baar op bij de Kjoe. Hij haalt eveneens herinneringen op aan Joop en vertelt: “Ik heb zoveel mooie, leuke en bijzondere herinneringen aan Joop vanaf het moment, eind ’69 dat ik als nieuwkomer in de Q kwam. Een van de eerste dingen die hij tegen me zei ging over het feit dat ik ooit met Group 1850, twee dagen achter elkaar in Assen in hun voorprogramma heb gespeeld voor 150 gulden (voor de hele band) per keer. Daar hadden ze echt lol over omdat zij op die avond 1500 piek kregen. Maar wat ik dan weer heel leuk vond was het feit dat hun manager ze verkocht voor veel meer, het verschil in z’n zak stak en ook nog meedeelde met de band. Wat me het meest is bijgebleven van de eerste paar weken dat ik met ze speelde is dat hun hele imago totaal niet klopte. Ik had bij Group 1850 dingen meegemaakt waar je een boek mee kunt vullen en kwam opeens terecht tussen een paar gasten die zich heel anders gedroegen dan ik verwachtte. Maar dat zijn verhalen op zichzelf. Ik heb in ieder geval hele fijne herinneringen aan mijn tijd bij de Q met Joop. Het is na zo’n lang ziekbed nog heel onwerkelijk voor me en ik ben blij dat ik die avond nog bij hem ben geweest en afscheid heb kunnen nemen. Het gekke is dat je weet dat het elk ogenblik kan gebeuren, maar als je dan door Sargon Roelofs gebeld wordt is het toch onverwacht.”

Eerbetoon door Museum RockArt en het Paard van Troje
Museum RockArt in Hoek van Holland heeft een mooie en respectvolle vitrine ingericht ter nagedachtenis aan Joop. Daarnaast staan er ook 25 ingelijste posters en foto’s klaar die komende maandag te zien zullen zijn in het Paard van Troje in Den Haag.

Foto: Martin Reitsma

Veel waardering voor Joop
Wat was het hartverwarmend om te zien dat zoveel mensen de afgelopen periode vanuit hun hart hem het gevoel gaven hoezeer hij gewaardeerd werd. Hoe geraakt, begaan en betrokken zij waren bij zijn naderend einde. En Joop genoot. Hij genoot intens van het respectvolle eerbetoon dat hem meermalen ten deel viel. Al deze oprechte belangstelling en waardering voor hem als mens én muzikant maakte het ook minder zwaar en beladen voor hem. Roelofs amuseerde zich bijzonder op de Q65 dag in mei 2016. Op deze memorabele dag was ook de onthulling van de geveltekst van hun grote Kjoehit ‘The Life I Live’. Samen met zijn voormalige bandleden Beer Klaasse, Frank Nuyens en Peter Vink werden ze rondgereden in een roze Cadillac. Het werd een triomftocht ten overstaan van veel Hagenezen en fans van heinde en verre. Nummers als Ann, World of Birds en The Life I Live schalden uit de luidsprekers aan het Almeloplein. De oprichter van Q65 was een graag geziene gast bij het radioprogramma door en voor muzikanten Parkroad Café. Menig keer werd hij er geïnterviewd. Publiek en luisteraars hingen dan aan zijn lippen om nog eens die legendarische Kjoeverhalen van toen te horen. Anekdotes uit de tijd van de goed verkochte langspeelplaat ‘Revolution’ en de roemruchte overtocht per rubberboot vanuit Engeland.Joop kon er smakelijk over vertellen. Wat was de band populair in Den Haag en omstreken. Iedere wijk had wel muren waar in witte letters ‘Q65’ op stond gekalkt. Landelijke roem volgde met radio en televisieoptredens.
Hij maakte ook mooie armbanden. ‘Bracelets by YOPY’ noemde hij ze. In juli dit jaar waren ze te bezichtigen én te koop bij Marcello’s Art Factory and Rock Gallery aan de Haagse Emmakade. De armbanden waren verpakt in een mooi geschenkdoosje met een door Joop met de hand gesigneerde kaart. Deze kunstwerkjes vonden dan ook gretig aftrek. Het was eveneens genieten voor hem op zondag 27 augustus j.l. Speciaal voor hem werd een graffitikunstwerk onthuld met daarop zijn beeltenis. Een lovenswaardig initiatief waarbij Max Lerou en Henk Augustijn zo’n prominent aandeel hadden. Veel van zijn vrienden en bekenden waren afgekomen op dit speciale eerbetoon voor hem. Kunstenaars Near! & Desone maakten deze permanente schildering op een elektriciteitshuisje bij de Soestdijksekade. In de jaren zestig lag daar namelijk de woonboot waarop de leden van Q65 repeteerden. Ook werd op die plek een van de eerste persfoto’s van de band gemaakt. Het was ook bewonderenswaardig hoe zijn boezemvriend Max Lerou hem met alle zorg bijstond in een zware periode.
Geen moment week hij van zijn zijde. Max voor velen ben jij een held!
Ook was er waardering voor de vele anderen die hem met liefde en respect bijstonden in deze zware maar liefdevolle periode. Een vriendin van Joop Maja Colijn vertelt: “Joop had onder het klepje van zijn rollator alles bij zich om er een mooie dag van te maken, druifjes, lekkere dingetjes en genoot zichtbaar van alles om hem heen, zeker ook van alle aandacht. ”

Foto: Martin Reitsma

Op 14 september nog genoot hij van het kamerconcert in het Jacobshospice in Den Haag dat Julie Scott: zang/gitaar Maaike Peterse op cello speciaal voor hem gaven. Te midden van zijn vrienden zag je ontroering en berusting bij hem. In zijn laatste weken bezochten veel vrienden en bekenden hem nog in het hospice. Het deed hem zichtbaar goed en gezelligheid stond voorop, ondanks de beladen aanleiding. Wat waren ze blij met het aandenken dat Joop hen daarbij meegaf. Een van zijn zelfgemaakte Yopyarmbanden. Een echt Haags rock ’n roll collectors item! Het zal met trots en respect worden gedragen in herinnering aan een kleurrijk en geliefd mens en muzikant.

Joop rust zacht. Den Haag is trots op je en je leeft verder in de harten van velen.

6679 getoond, 190 bekeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om Spam en automatische reacties te voorkomen aub onderstaande beantwoorden *